Opis
Mówi żaba do bociana: „Mój ty drogi panie,
wiem, że miałbyś dziś ochotę zjeść mnie na śniadanie”.
Bocian rzecze: „Droga pani, bez paniki proszę,
ja mięsa nie jadam, gdyż jestem jaroszem”.
Ona trochę zdziwiona, spojrzała na niego
i nagle stało się z nimi coś bardzo dziwnego.
Powiem Wam w sekrecie, choć jesteście mali,
oni się zwyczajnie w sobie zakochali.
Wtedy to właśnie -nie będę kryć,
ich serca mocniej zaczęły bić.
On ujrzał w niej żonę, ona męża swego,
to była magia, coś bardzo pięknego.
Po tym, jak się to wydało,
w całym lesie aż zawrzało:
„To są jakieś żarty, rzecz to niesłychana,
żaba nie może pokochać bociana”.
Tak było zawsze jak amen w pacierzu,
bocian lubił żaby, ale… na talerzu.
Każdy w lesie Wam to powie,
że to się nie mieści w głowie.
Zwierzęta mówiły: „Co też wy robicie?”.
A oni tylko razem chcieli przejść przez życie.
Ona mu z krzaczka zrywała maliny,
on dla niej chabry do wianka.
Wbrew wszystkim dla nich krzywdzącym opiniom,
ich życie to była sielanka.
… ciąg dalszy bajki z morałem w książeczce.
… morał końcowy:
Na koniec Wam powiem – w formie komentarza,
że taka historia i w życiu się zdarza.
Nie osądzaj, nie krytykuj, nie tup nigdy nogą,
gdy ktoś chce przejść przez życie swoją własną drogą.
